Hellenic Dimopsifisma Damen und Herren,Das heutige Treffen hat eine historische Bedeutung. Ich Zeit auf verbringen und beantworten Sie die Führer der Opposition. Ich denke, dass es keinen Sinn macht, es zu tun.

Hellenic Dimopsifisma Damen und Herren,Das heutige Treffen hat eine historische Bedeutung. Ich Zeit auf verbringen und beantworten Sie die Führer der Opposition. Ich denke, dass es keinen Sinn macht, es zu tun..

via Hellenic Dimopsifisma Damen und Herren,Das heutige Treffen hat eine historische Bedeutung. Ich Zeit auf verbringen und beantworten Sie die Führer der Opposition. Ich denke, dass es keinen Sinn macht, es zu tun..

Damen und Herren,

https://karatofenesantantoniodittaaiellovincenzofrancesco.files.wordpress.com/2015/06/rzewaxss.jpeg

 

Das heutige Treffen hat eine historische Bedeutung. Ich Zeit auf verbringen und beantworten Sie die Führer der Opposition. Ich denke, dass es keinen Sinn macht, es zu tun. Und es macht keinen Sinn, es zu tun, weil die Geschichte auf dem Spiel steht. Diese Stunde hat keine Bedeutung einer kleinlichen Konfrontation. Kein Grieche, der nicht weiß, was Sie taten, was Sie nach links, wie er entkommen, und wenn sie weiter, bringt uns nicht acht, sondern 16 Milliarden, auf der Grundlage der Primärüberschüsse, die von Partner-Kreditgebern um 3% und 4 bezeichnet wurden 5%.

Aber das macht keinen Sinn. Diesmal sind wir mit der Geschichte konfrontiert. Diese Stunden müssen unsere Verantwortung zu übernehmen, um Wörter und unverblümt ehrlich sagen. Was bedeutet eine weitere parlamentarische Debatte und sogar nach Mitternacht, auf eigene Gefahr, dass Sie nicht die Absicht hatte während Ihrer Rede anwesend sein dürfen der Präsident?

Damen und Herren,

Dieser Tag wird wirklich in dunklen Farben in Erinnerung bleiben, in unserer gemeinsamen europäischen Geschichte ist düster, nicht nur, weil einige entschieden außerhalb und jenseits aller institutionellen Verfahren, außerhalb und jenseits der gemeinsamen Vorschriften der Europäischen Union und den Bedingungen zu Einberufung der Rat der Finanzminister der Eurozone, ohne ein vollwertiger Partner und das ist ein Element, das man wurde begrüßt. Unser Land ist, und einige ausschließen unser Land von einem Prozess ohne Recht.

Es wird auf die europäische Geschichte zu bleiben, aber mit schwarzen Buchstaben wie ein Tag, wenn sie in eines Europäischen Betriebsrats, in diesem Finanzminister in Frage das Recht eines souveränen Volkes demokratisch über ihre Zukunft zu entscheiden.

Heute Finanzminister, mit Ausnahme natürlich von mehreren unterschiedlich platziert, im Grunde, was sie uns gesagt? Ihnen wurde gesagt, sie nicht zulassen, die Demokratie zu atmen. Die Antwort des griechischen Volkes in dieser Option sollte Pandemie.

 

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Η σημερινή συνεδρίαση έχει μία ιστορική σημασία. Θα μπορούσα να σπαταλήσω χρόνο και να απαντήσω στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Φρονώ ότι δεν έχει νόημα να το κάνω. Και δεν έχει νόημα να το κάνω, διότι είναι ιστορικό το διακύβευμα. Τούτη την ώρα δεν έχει κανένα νόημα μία μικροκομματική αντιπαράθεση. Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην γνωρίζει τι πράξατε, τι αφήσατε, πώς δραπετεύσατε, ενώ, αν συνεχίζατε, θα μας φέρνατε όχι οκτώ αλλά δεκαέξι δισεκατομμύρια, με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα που είχαν ορίσει οι εταίροι, οι δανειστές στο 3% και στο 4,5%.

Όμως, αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Τούτη την ώρα είμαστε αντιμέτωποι με την ιστορία. Τούτη την ώρα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να πούμε λόγια σταράτα και ειλικρινή. Τι νόημα έχει μία ακόμα αντιπαράθεση κοινοβουλευτική και μάλιστα μεταμεσονύκτια, με δική σας ευθύνη, που δεν θέλατε να είναι παρούσα η Πρόεδρος κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας;

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Η σημερινή ημέρα πράγματι θα μείνει στην ιστορία με μελανά χρώματα, στην κοινή ευρωπαϊκή μας ιστορία με μελανά χρώματα, όχι μόνο γιατί κάποιοι αποφάσισαν έξω και πέρα από κάθε θεσμική διαδικασία, έξω και πέρα από τους κοινούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνθηκών της, να συνεδριάσουν στο Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, αποκλείοντας έναν ισότιμο εταίρο και αυτό δεν είναι στοιχείο για το οποίο κάποιος μπορεί να επιχαίρει. Η χώρα μας είναι, και κάποιοι αποκλείουν τη χώρα μας από μία διαδικασία, χωρίς να έχουν δικαίωμα.

Θα μείνει, όμως, με μελανά γράμματα στην ευρωπαϊκή ιστορία ως μία μέρα όπου σ’ ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο, σ’ αυτό των Υπουργών Οικονομικών, αμφισβητήθηκε το δικαίωμα ενός κυρίαρχου λαού να αποφασίσει δημοκρατικά για το μέλλον του.

Σήμερα οι Υπουργοί Οικονομικών, με την εξαίρεση βέβαια αρκετών που τοποθετήθηκαν διαφορετικά, στην ουσία τι μας είπαν; Μας είπαν ότι δεν επιτρέπουν στη δημοκρατία να αναπνεύσει. Η απάντηση του ελληνικού λαού σε αυτή την επιλογή πρέπει να είναι πάνδημη.

 

Advertisements

2 responses

  1. Ομιλία του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα κατά τη συζήτηση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου
    28-06-2015 | θεματικές : O Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, Ομιλίες, Πρωθυπουργός, Πρώτη Σελίδα, Τελευταία Νέα

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

    Η σημερινή συνεδρίαση έχει μία ιστορική σημασία. Θα μπορούσα να σπαταλήσω χρόνο και να απαντήσω στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Φρονώ ότι δεν έχει νόημα να το κάνω. Και δεν έχει νόημα να το κάνω, διότι είναι ιστορικό το διακύβευμα. Τούτη την ώρα δεν έχει κανένα νόημα μία μικροκομματική αντιπαράθεση. Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην γνωρίζει τι πράξατε, τι αφήσατε, πώς δραπετεύσατε, ενώ, αν συνεχίζατε, θα μας φέρνατε όχι οκτώ αλλά δεκαέξι δισεκατομμύρια, με βάση τα πρωτογενή πλεονάσματα που είχαν ορίσει οι εταίροι, οι δανειστές στο 3% και στο 4,5%.

    Όμως, αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Τούτη την ώρα είμαστε αντιμέτωποι με την ιστορία. Τούτη την ώρα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να πούμε λόγια σταράτα και ειλικρινή. Τι νόημα έχει μία ακόμα αντιπαράθεση κοινοβουλευτική και μάλιστα μεταμεσονύκτια, με δική σας ευθύνη, που δεν θέλατε να είναι παρούσα η Πρόεδρος κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας;

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

    Η σημερινή ημέρα πράγματι θα μείνει στην ιστορία με μελανά χρώματα, στην κοινή ευρωπαϊκή μας ιστορία με μελανά χρώματα, όχι μόνο γιατί κάποιοι αποφάσισαν έξω και πέρα από κάθε θεσμική διαδικασία, έξω και πέρα από τους κοινούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνθηκών της, να συνεδριάσουν στο Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, αποκλείοντας έναν ισότιμο εταίρο και αυτό δεν είναι στοιχείο για το οποίο κάποιος μπορεί να επιχαίρει. Η χώρα μας είναι, και κάποιοι αποκλείουν τη χώρα μας από μία διαδικασία, χωρίς να έχουν δικαίωμα.

    Θα μείνει, όμως, με μελανά γράμματα στην ευρωπαϊκή ιστορία ως μία μέρα όπου σ’ ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο, σ’ αυτό των Υπουργών Οικονομικών, αμφισβητήθηκε το δικαίωμα ενός κυρίαρχου λαού να αποφασίσει δημοκρατικά για το μέλλον του.

    Σήμερα οι Υπουργοί Οικονομικών, με την εξαίρεση βέβαια αρκετών που τοποθετήθηκαν διαφορετικά, στην ουσία τι μας είπαν; Μας είπαν ότι δεν επιτρέπουν στη δημοκρατία να αναπνεύσει. Η απάντηση του ελληνικού λαού σε αυτή την επιλογή πρέπει να είναι πάνδημη.

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

    Δεν θα ζητήσουμε στη χώρα που γεννήθηκε η δημοκρατία την άδεια από τον κ. Σόιμπλε και τον κ. Ντάισελμπλουμ για να δώσουμε το λόγο στον ελληνικό λαό! Δεν θα ζητήσουμε την άδεια από τον κ. Σόιμπλε και τον κ. Ντάισελμπλουμ να προφυλάξουμε, να διαφυλάξουμε τη δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε. Το δημοψήφισμα, για να αποφασίσει κυρίαρχα ο ελληνικός λαός για το μέλλον του, την επόμενη Κυριακή θα γίνει κανονικά είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν οι εταίροι μας.

    Ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει κυρίαρχα και όλοι μας θα σεβαστούμε την ετυμηγορία του, όποια και αν είναι αυτή, γιατί έχουμε υποχρέωση πάνω απ’ όλα να υπερασπιστούμε το ελληνικό Σύνταγμα, τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Έχουμε ιερή υποχρέωση απέναντι στους αγώνες και τις θυσίες του ελληνικού λαού.

    Θα υπερασπιστούμε τη δημοκρατία. Θα υπερασπιστούμε τη λαϊκή κυριαρχία, αλλά θα υπερασπιστούμε ταυτόχρονα και τις ιδρυτικές αξίες της Ευρώπης. Και η Ευρώπη έχει μια μακρά παράδοση δημοκρατίας. Δεν την έστησε αυτή την παράδοση ούτε το Eurogroup, ούτε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που ήρθε στην Ευρώπη, απ’ ό,τι φαίνεται, για να διχάσει την Ευρώπη.

    Αυτή την παράδοση την έχτισαν οι μεγάλοι ευρωπαϊστές ηγέτες: ο Αντενάουερ, ο Χέλμουτ Σμιτ, ο Βίλλυ Μπραντ, ο Μιτεράν, ο Σπινέλι, ο Μπερλινγκουέρ. Αυτή την παράδοση την έχτισαν οι λαοί με τους αγώνες τους. Αυτή η παράδοση αποτελεί το αδιαμφισβήτητο δημοκρατικό κεκτημένο της Ευρώπης.

    Η έκφραση της βούλησης των λαών με δημοψηφίσματα δεν είναι κάτι καινούργιο στην Ευρώπη. Για τη συνθήκη του Μάαστριχτ, για τη Λισαβόνα και για το Ευρωσύνταγμα έγιναν δημοψηφίσματα σε αρκετές χώρες. Γιατί, λοιπόν, τόση αντίδραση;

    Είπε κανείς στους Γάλλους πολίτες, όταν αποφάσιζαν για το πιο θεμελιώδες για την Ένωση ζήτημα –τι πιο θεμελιώδες από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και το απέρριψαν- ότι αυτό δεν επιτρέπεται; Τους υπέδειξε κανείς ποιο ερώτημα θα βάλουν; Τους είπε κανείς ότι αν ψηφίσουν «ΟΧΙ» στο Ευρωσύνταγμα, ουσιαστικά ψηφίζουν την αποχώρησή τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Γιατί, λοιπόν, σήμερα κάποιοι φοβούνται τόσο πολύ την ετυμηγορία του ελληνικού λαού και γιατί εκβιάζουν τόσο πολύ; Μόνο που ας αναλογιστούν ότι καμιά φορά ο εκβιασμοί έχουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Και το λέω αυτό, γιατί κάποιοι νομίζουν ότι το θέμα της Ελλάδας είναι ένα παιχνίδι.

    Η αξιοπρέπεια ενός λαού, όμως, δεν είναι παιχνίδι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενός λαού λεηλατημένου πέντε χρόνια τώρα από άδικα και βάναυσα προγράμματα λιτότητας. Ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, τρία εκατομμύρια φτωχοί, χιλιάδες λουκέτα, ανεργία, νέοι που φεύγουν μαζικά έξω από τη χώρα. Αυτά δεν έγιναν τους τελευταίους πέντε μήνες της πραγματικής διαπραγμάτευσης. Αυτά έγιναν τα πέντε χρόνια του μνημονίου της σκληρής λιτότητας, μια τραγωδία που πρέπει, επιτέλους, να τελειώνει. Αυτό το παιχνίδι τελείωσε με την ετυμηγορία του ελληνικού λαού στις 25 του Γενάρη και αυτό το παιχνίδι θα τελειώσει οριστικά με τη νέα ετυμηγορία του ελληνικού λαού την επόμενη Κυριακή.

    Ας έχουμε, όμως, επίγνωση ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο κουρνιαχτός, οι αντιδράσεις και ο εκβιασμός τόσο μεγαλύτερο είναι και το πρόβλημα που δεν μπορεί να κρυφτεί και από την άλλη πλευρά.

    Λογαριάζουν, ίσως, ότι με απειλές, εκβιασμούς, με προσπάθεια δημιουργίας πανικού, θα λυγίσουν τη βούληση ενός λαού που ζητά να ζήσει με αξιοπρέπεια. Κάνουν μεγάλο λάθος. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, γιατί ο λαός της θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια.

    Πόσο, άραγε, κοστολογείται η αξιοπρέπεια ενός λαού από τους οίκους αξιολόγησης; Πόσο την αποτιμούν; Πόσο κοστολογείται η αξιοπρέπεια ενός λαού στα χρηματιστήρια; Με πόσες δανειακές δόσεις, για να ξεπληρώσουμε χρέη δυσβάσταχτα και αβίωτα, μπορεί να ανταλλάξει κανείς αυτή την αξία;

    Χθες μας εκβίαζαν με τη ρευστότητα, σήμερα μας εκβιάζουν με τις τράπεζες, τον φόβο, τον πανικό, την κινδυνολογία. Κάποια στιγμή όμως και οι εκβιασμοί στερεύουν. Θέλω σήμερα να θυμηθώ μια σπουδαία φράση ενός πολιτικού άνδρα από την εποχή του New Deal στις Ηνωμένες Πολιτείας που είχε πει «ο μόνος μας φόβος είναι ο φόβος». Το μόνο που έχει να φοβηθεί σήμερα ο ελληνικός λαός μετά από τόσα χρόνια λεηλασίας είναι ο ίδιος ο φόβος. Το λέω αυτό, διότι από χθες το βράδυ ξεκίνησε μία απίστευτη προπαγάνδα φόβου, η οποία θα κλιμακωθεί μέχρι την επόμενη Κυριακή.

    Ας ξέρουν όμως, το επαναλαμβάνω, ότι καμιά φορά η τρομοκρατία όταν γίνεται τόσο εξόφθαλμα, οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Πεισμώνει ο κόσμος. Διότι οι Έλληνες -οι προηγούμενες γενιές- έχουμε περάσει μεγάλες δυσκολίες, πολύ μεγαλύτερες από τις σημερινές, στη σύγχρονη ιστορία μας και οι Έλληνες γνωρίζουν να αψηφούν το φόβο και να αντέχουν. Είμαστε ένας λαός που αγαπά την ειρήνη. Όταν όμως μας κηρύττουν τον πόλεμο, ξέρουμε να πολεμάμε και ξέρουμε να νικάμε.

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

    πέντε μήνες τώρα, από τις πρώτες μέρες της εκλογής μας, δώσαμε μια σκληρή και ειλικρινή μάχη για τον λαό και την πατρίδα μας, για τον τερματισμό της λιτότητας και την αλλαγή πολιτικής μέσα στην ευρωζώνη. Διαπραγματευτήκαμε με την πλάτη στον τοίχο και σε συνθήκες πρωτοφανούς και εκβιαστικής χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, για να υλοποιήσουμε ακριβώς αυτή την εντολή που πήραμε.

    Παρά τις συνθήκες αυτές, κάθε πολίτης αυτού του τόπου γνωρίζει ότι η Ελλάδα πραγματικά αυτούς τους μήνες και η Ελληνική Κυβέρνηση έκανε μία ειλικρινή προσπάθεια διαπραγμάτευσης με αποφασιστικότητα, με αξιοπρέπεια.

    Από την πρώτη μέρα έως και σήμερα μείναμε και παραμένουμε αταλάντευτοι σε αυτή την αρχή του διπλού σεβασμού, όπως -αν θυμάμαι καλά- πρώτος τη διατύπωσε το Φλεβάρη ο Γάλλος Υπουργός Οικονομικών, ο Μισέλ Σαπέν. Σεβασμός στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού, από τη μια, για αλλαγή, σεβασμός και στους κοινούς κανόνες που μας ενώνουν στην ευρωζώνη, από την άλλη πλευρά. Αυτός ήταν ο βασικός μας προσανατολισμός.

    Διαπραγματευτήκαμε με ανοιχτά χαρτιά και με διάθεση ειλικρινούς συνεργασίας, με στόχο έναν έντιμο συμβιβασμό, δηλαδή στο να καταλήξουμε σε μία αμοιβαία, επωφελή συμφωνία με τους εταίρους μας. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι αυτούς τους μήνες έκανα και προσωπικά ό,τι ήταν δυνατό σε αυτή την κατεύθυνση. Στο τέλος της ημέρας, όμως, η αίσθησή μου είναι ότι επικράτησαν, δυστυχώς, οι ακραίες φωνές μεταξύ των εταίρων και των θεσμών. Όσο και αν υπήρξαν ειλικρινείς προθέσεις -οφείλω να ομολογήσω ιδίως από την πλευρά Γιουνκέρ- υπήρξε και επιμονή ως προϋπόθεση μάλιστα για συμφωνία αυτή να εγκριθεί και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τη στιγμή μάλιστα που όλοι γνωρίζουν ότι το Ταμείο δεν πρόκειται να συνεχίσει όπως και έχει ένα χρόνο σταματήσει εκταμιεύσεις. Από το προηγούμενο καλοκαίρι του 2014 δεν εκταμιεύει χρήματα για το ελληνικό πρόγραμμα, διότι γνωρίζει ότι δεν υπάρχει προοπτική σταθερότητας και βιωσιμότητα στο χρέος.

    Η επιμονή, λοιπόν, να υπάρχει σώνει και καλά και το Ταμείο στην απόφαση, τη στιγμή μάλιστα που σε όλους είναι σχεδόν σαφές ότι δεν θα συνεχίσει εκταμιεύσεις, ήταν μια επιμονή που περιόρισε ασφυκτικά κάθε πιθανότητα ενός έντιμου συμβιβασμού.

    Θα γνωρίζετε επίσης φαντάζομαι όλοι σας ότι σε αυτή την προσπάθεια πράγματι εξαντλήσαμε κάθε όριο παραχωρήσεων, προκειμένου να υπάρξει συμφωνία.

    Ίσως αυτό κάποιοι να το είδαν ως αδυναμία, ως ευκαιρία όχι για συμβιβασμό, αλλά ως ευκαιρία για εξάντληση, συρρίκνωση της πολιτικής μας αξιοπιστίας, ως ευκαιρία για εκδίκηση και τιμωρία μιας διαφορετικής φωνής μέσα στην Ευρώπη, με στόχο να παραδειγματιστούν και οι άλλοι λαοί, να μη σηκώσουν κεφάλι, να δημιουργήσουν ένα τετελεσμένο, ότι δεν υπάρχουν περιθώρια, δεν υπάρχει χαραμάδα προσδοκίας και ελπίδας για αλλαγή μέσα σε αυτή την Ευρώπη, στην ευρωζώνη των σκληρών συντηρητικών που επικρατούν.

    Θα θυμάστε ίσως ότι ακόμα και την τελευταία στιγμή -την τελευταία στιγμή!- σε μια προσπάθεια να υπάρχει συμφωνία καταθέσαμε ισοδύναμα μέτρα στις υπερβολικά υψηλές απαιτήσεις των δανειστών -υψηλά υπερβολικές απαιτήσεις σε σχέση με τη δική μας εκτίμηση για το υπάρχον δημοσιονομικό κενό για το 2015 και το 2016- με τη διαφορά όμως ότι επιλέξαμε τα βάρη να κατανεμηθούν με το κριτήριο της δικαιοσύνης σε αυτούς που αντέχουν να τα σηκώσουν και όχι σε αυτούς που έχουν σηκώσει πέντε χρόνια όλα τα βάρη και δεν αντέχουν άλλο.

    Όμως, την κρίσιμη ώρα, με επιμονή κυρίως του Ταμείου, ζήτησαν να αφαιρέσουμε ή να μετριάσουμε τις προτάσεις μας για τη φορολόγηση του πλούτου. Την επιβολή έκτακτης εισφοράς ζήτησαν να την απαλείψουμε στα κέρδη των επιχειρήσεων πάνω από 500.000 ευρώ. Ζήτησαν και την αύξηση του συντελεστή φορολόγησης νομικών προσώπων κατά 3%, καθώς και την πρόταση για επαναφορά των εργοδοτικών εισφορών στο προηγούμενο επίπεδό τους, πριν από ενάμιση χρόνο, στο 2,9%.

    Μας ζήτησαν και μας είπαν στο όνομα των μη υφεσιακών μέτρων –ακούστε, ακούστε, ποιοι;- αυτοί που επισήμως παραδέχθηκαν πριν από λίγα χρόνια ότι έκαναν λάθος στους πολλαπλασιαστές της ύφεσης, που έχουν καταδικάσει μια οικονομία σε ύφεση πέντε χρόνια τώρα, στο όνομα των μη υφεσιακών μέτρων. Αν ρίξουμε τα βάρη –λέει- στους πλουσιότερους, θα έχουμε υφεσιακά μέτρα. Αν τα ρίξουμε στις συντάξεις και τους μισθούς, δεν θα έχουμε υφεσιακά μέτρα. Αν αυξήσουμε το ΦΠΑ, δεν θα έχουμε υφεσιακά μέτρα.

    Στο όνομα, λοιπόν, αυτής της ιδεοληψίας τους, μας ζήτησαν να ξαναφορτώσουμε τα βάρη στους συνταξιούχους, να κόψουμε συντάξεις, ακόμα και το επίδομα και τις πιο χαμηλές συντάξεις. Παράλληλα, μας κατέστησαν σαφές ότι δεν τους ενδιαφέρουν τα πρόσθετα έσοδα από τον έλεγχο του παράνομου πλούτου και ότι δεν πρόκειται να τα υπολογίσουν στα μακροοικονομικά τους σενάρια.

    Μας ζήτησαν, επίσης, να αυτοεξαιρεθούμε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο των συλλογικών διαπραγματεύσεων που κατοχυρώνει το άρθρο 28 της Χάρτας Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διατηρήσουμε τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα στο σημερινό επίπεδο της φτώχειας. Μας ζήτησαν τη νομοθέτηση των ομαδικών απολύσεων και του εργοδοτικού lock out, όταν η ίδια η τρόικα είχε συμφωνήσει στην εξαίρεσή τους από τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού το 2013.

    Και ενώ είχαμε συμφωνήσει να ξεκινήσουμε τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος τον ερχόμενο Οκτώβρη, απαίτησαν να προηγηθεί η μείωση των κύριων και των επικουρικών συντάξεων, ώστε να προκαταλάβουν το περιεχόμενο της μεταρρύθμισης. Απαίτησαν, επίσης, την εκτόξευση του ΦΠΑ στον τουρισμό, δηλαδή στα ξενοδοχεία και την εστίαση, από το 6,5% στο 23%. Με αυτή την επιμονή τους οι ίδιοι προκαλούν εύλογα ερωτήματα: Άραγε για ποιον δουλεύουν; Ποια συμφέροντα εξυπηρετούν; Ποιες σκοπιμότητες εξυπηρετούν αυτοί που θέλουν να οδηγήσουν σε ξαφνικό θάνατο το πιο ισχυρό, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας διεθνώς, τον τουρισμό;

    Άκουσα ένα εύλογο σχόλιο: «Αντί να αυξήσουν 17 μονάδες το ΦΠΑ στον τουρισμό, ας βγάλουν μια ταξιδιωτική οδηγία να μην έρχονται τουρίστες στη χώρα μας». Τέλος, δεν έδωσαν τίποτα πιο συγκεκριμένο για το θέμα του χρέους, παρά μονάχα την ίδια αόριστη υπόσχεση που έδωσαν και στις προηγούμενες κυβερνήσεις ότι κάποια στιγμή θα το δούμε κι αυτό. Επιπλέον, έδωσαν ένα εξαιρετικά ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα χρηματοδότησης, ενώ σύμφωνα με την απόφαση της 20ης Φλεβάρη, η ολοκλήρωση της τρέχουσας αξιολόγησης στις 30 του Ιούνη συνεπάγεται αυτόματα την εκταμίευση της τελευταίας δόσης σε εκκρεμότητα ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων. Με την παράταση της ισχύουσας συμφωνίας ως το Δεκέμβρη του 2015, προσέθεσαν τέσσερις μηνιαίες αξιολογήσεις.

    Με δυο λόγια, μας είπαν ρευστότητα με το σταγονόμετρο και σκληρή επιτήρηση, ενώ την ίδια στιγμή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα διατηρούσε το δικαίωμα να αποφασίσει μονομερώς τον Οκτώβρη αν θα εκταμίευε ή όχι τις οφειλόμενες από το 2014 δόσεις των 3,5 δισεκατομμυρίων. Με άλλα λόγια, δεν μας ζήτησαν να συμφωνήσουμε. Μας ζήτησαν να παραδώσουμε την πολιτική μας αξιοπρέπεια. Μας ζήτησαν να επιτεθούμε για μια ακόμα φορά και εμείς, όπως οι προηγούμενοι, στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Μας ζήτησαν να βάλουμε και εμείς την υπογραφή μας σε ένα ακόμα σκληρό μνημόνιο ύφεσης και αργού θανάτου για την ελληνική οικονομία.

    Δεν το δεχθήκαμε. Αρνηθήκαμε. Αρνηθήκαμε όχι το συμβιβασμό, αλλά την παράδοση της χώρας μας ως νέας οικονομικής αποικίας σε αλλότρια συμφέροντα, αλλά και της οικονομίας μας σε μια νέα υφεσιακή σκοτοδίνη.

    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

    επαναλαμβάνω ότι τώρα δεν είναι η ώρα της στείρας μικροκομματικής αντιδικίας, αν και κατανοώ ότι ίσως προκαλεί έκπληξη η στάση που κρατάμε. Είχατε προεξοφλήσει ότι θα παραδοθούμε. Είχατε και μια αντίφαση στην κριτική που μας κάνατε. Μια λέγατε ότι οδηγούμε τη χώρα στα βράχια, την άλλη όμως εναλλάσσατε την επιχειρηματολογία σας με το γεγονός ότι υπογράφουμε μνημόνια. Μας το λέγατε ξανά και ξανά. Ήσασταν βέβαιοι ότι θα το κάνουμε. Ίσως να υπάρχει και ένας μικρός φθόνος βαθιά μέσα σε κάποιους, διότι κάνουμε αυτό που δεν τολμήσατε, αν και θα θέλατε ίσως να κάνετε εσείς, να αντισταθείτε!

    Όμως, τώρα δεν είναι η ώρα της αντιδικίας. Τώρα είναι η ώρα να δημιουργήσουμε συνθήκες ομοψυχίας. Είναι η ώρα της πιο πλατιάς κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας και του δικαιώματος ενός λαού να απαλλαγεί από τη λιτότητα ύστερα από πέντε συνεχή χρόνια. Είναι η ώρα που σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του τόπου οφείλει πρώτα απ’ όλα να διασφαλίσει το δικαίωμα του λαού μας να είναι κύριος των αποφάσεών του, να σφραγίσει ο ίδιος την πορεία της χώρας.

    Πολλοί ρωτάνε εύλογα το εξής: «Οι δανειστές μάς δίνουν μια συμφωνία άθλια. Πρέπει να την αρνηθούμε. Η επόμενη μέρα ποια θα είναι;». Κάποιοι έχουν προεξοφλήσει ότι είναι μονόδρομος να αποδεχθούμε ό,τι μας ζητήσουν. Υπήρξαν και πολιτικοί αρχηγοί που το είπαν αυτό –ό,τι και να φέρετε θα το ψηφίσουμε, ό,τι και να φέρετε θα το υπογράψουμε– και άλλοι που δε χρειάζεται να το πουν, διότι το έκαναν πέντε χρόνια τώρα. Όμως, η επόμενη μέρα της δημοκρατικής επιλογής και ενός περήφανου «όχι» στην υποτέλεια, στην αναξιοπρέπεια, θα είναι μια μέρα που θα βρει τη χώρα μας με πολύ πιο ενισχυμένη τη διαπραγματευτική της δυνατότητα, αλλά θα είναι ταυτόχρονα και η ώρα της αλήθειας για του πιστωτές. Θα είναι η ώρα που θα καταλάβουν ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραδοθεί, ότι η Ελλάδα δεν είναι παιχνίδι που τελείωσε.

    Και η πρόθεσή μας για έναν αληθινά έντιμο συμβιβασμό και για μια πραγματικά βιώσιμη συμφωνία θα παραμένει διαρκώς εκεί στο τραπέζι, αλλά στο τραπέζι και μια ειλικρινή διαπραγμάτευση, όχι στο τραπέζι των εκβιασμών. Και όσο πιο πλατιά η κοινωνική και πολιτική συναίνεση του λαού μας που θα εκφράσει την άποψη του κυρίαρχα, όπως προβλέπουν οι κανόνες της Δημοκρατίας, όσο πιο ισχυρή η βούληση του λαού μας, τόσο πιο ισχυρή θα είναι και η θέση της χώρας στο διεθνές γίγνεσθαι. Μόνο έτσι υπάρχει δυνατότητα να πετύχουμε μια συμφωνία με ισχυρό πρόσημο για την ανάπτυξη, την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής, αλλά και με στόχο την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

    Η απόφασή μας να εκφραστεί κυρίαρχα ο ελληνικός λαός θέλω να αποσαφηνίσω και να ξεκαθαρίσω ότι δεν αποτελεί απόφαση ρήξης με την Ευρώπη. Είναι μια απόφαση ρήξης με τις πρακτικές που προσβάλλουν την Ευρώπη, με τις πρακτικές του εκβιασμού και του καταναγκασμού. Είναι, αν θέλετε, μια απόφαση επιστροφής στην Ευρώπη των ιδρυτικών της αξιών, του σεβασμού στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, μία απόφαση επιστροφής στην Ευρώπη των αξιών και της δημοκρατίας. Και είναι και μια απόφαση αξιοπρέπειας απέναντι σε πρακτικές ωμού οικονομικού εκβιασμού.

    Ακούω πολλούς να αναμασάνε, να μεταφέρουν και σε αυτή εδώ την αίθουσα το επιχείρημα των ακραίων του Βερολίνου ότι η Ευρώπη ταυτίζεται με τα σκληρά μνημόνια ότι η Ευρώπη είναι ισοδύναμο με τον διαρκή καταναγκασμό στη λιτότητα, σε μια λιτότητα δίχως μέλλον.

    Και αναρωτιέμαι, μπορούμε εμείς αυτό να το αποδεχθούμε ως γεγονός; Μπορούμε να μην το αμφισβητήσουμε; Έχουμε τεράστια ευθύνη κι απέναντι στο λαό μας, αλλά και απέναντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, σε αυτούς που είδαν ως μια μεγάλη ελπίδα την πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα, ως μια ελπίδα γιατί την αναγκαία αλλαγή και το μετασχηματισμό στην Ευρώπη.

    Αν δεν το αμφισβητήσουμε τώρα αυτό το δόγμα τότε βάζουμε ταφόπλακα στην ελπίδα. Βάζουμε ταφόπλακα στην ελπίδα για τον αναγκαίο μετασχηματισμό της Ευρώπης. Τελειώνει το όραμα των λαών, αλλά και το όραμα το δικό μας για μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής και αποδεχόμαστε, παραδεχόμαστε ότι έχουμε και θα έχουμε μια Ευρώπη της τιμωρίας, μια Ευρώπη των εκβιασμών, μια Ευρώπη των τελεσιγράφων, μια ενωμένη Ευρώπη, που οι λαοί της δεν θα αγαπούν, αλλά θα παραμένουν από καταναγκασμό και όχι από επιλογή.

    Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

    είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός θα σταθεί στο ύψος της ιστορίας του και θα πει το μεγάλο «όχι» στο τελεσίγραφο. Κι άλλες φορές, όταν έχει δοθεί τελεσίγραφο στον ελληνικό λαό, απάντησε όπως έπρεπε. Όμως, θα στείλει και μήνυμα δημοκρατίας και αξιοπρέπειας σε όλη την Ευρώπη. Διότι αυτό το «όχι» θα είναι ταυτόχρονα κι ένα μεγάλο «ναι», ένα μεγάλο «ναι» στην απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να απορρίψει ένα τελεσίγραφο που προσβάλλει όχι μόνο τον ελληνικό λαό.

    Προσβάλλει τη δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης, τις αρχές και τις αξίες του Διαφωτισμού και της Γαλλικής Επανάστασης, τη μεταπολεμική δημοκρατική παράδοση, που με τη συνεργασία σοσιαλδημοκρατών και χριστιανοδημοκρατών –όχι της Αριστεράς, δεν κυβερνούσε– συνέβαλε στην οικοδόμηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, το οποίο ακόμη και μέχρι χθες, αυτό το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος αποτελούσε παγκόσμιο πρότυπο αλλά και στοιχείο της ευρωπαϊκής πολιτικής διαφορετικότητας. Αυτές τις αρχές κι αυτές τις αξίες υπερασπιζόμαστε: τη δημοκρατία, την ισότητα, την αλληλεγγύη, τον αμοιβαίο σεβασμό, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα κοινωνικά δικαιώματα.

    Υπερασπιζόμαστε –και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε με το οποιοδήποτε κόστος– το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ευρώπης να επιλέγει αυτός τις κυβερνήσεις του, να επιλέγει αυτός τις κρίσιμες στρατηγικές επιλογές για το μέλλον του, να επιλέγει τις κυβερνήσεις του είτε αυτές είναι αρεστές είτε όχι στις γραφειοκρατικές ελίτ, που σήμερα δυστυχώς κυβερνούν την Ευρώπη και την έχουν οδηγήσει σ’ αυτά τα αδιέξοδα. Γι’ αυτόν τον λόγο, ζητώ σήμερα την έγκριση της Εθνικής Αντιπροσωπείας στη χθεσινή απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος την Κυριακή 5 Ιουλίου, διαβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά τον ελληνικό λαό ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν θα διαψεύσει τις προσδοκίες του, δεν θα σκοτώσει την ελπίδα του.

    Κι είμαι βέβαιος ότι όλοι και όλες θα σεβαστούν, μέσα κι έξω απ’ τη χώρα, το δημοκρατικό δικαίωμα ενός λαού στις κρίσιμες επιλογές να έχει ευθύνη και να αποφασίζει αυτός. Το λέω αυτό, διότι έχω την αίσθηση πως πολλοί θα ήθελαν να κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, προκειμένου να αποτρέψουν αυτήν την επιλογή. Άκουσα μάλιστα να χαρακτηρίζεται ως πραξικόπημα η προσφυγή στη δημοκρατία. Πραξικόπημα η επιλογή της δημοκρατίας!

    Κι άκουσα και πάρα πολλούς να ζητούν από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να παραβιάσει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Τι ακριβώς ζητάτε όσοι αναφέρεστε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μια επίκληση που αποτελεί και πολιτειακά επικίνδυνη επιλογή; Ζητάτε να παραβιάσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής;

    Αυτές τις κρίσιμες ώρες όλοι αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Κι όταν οι ευθύνες είναι βαριές, χρειάζονται ισχυρούς ώμους για να τις σηκώσουν, χρειάζεται θάρρος, χρειάζεται τόλμη, χρειάζεται αρετή, χρειάζεται πατριωτισμός. Και σας διαβεβαιώνω ότι όλα τα παραπάνω τα διαθέτει ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

    Ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός και της καθεμιάς μας, όλοι μας θα κληθούμε πρώτα από όλα να δώσουμε τη μάχη της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας και της ελπίδας. Δεσμευόμαστε ότι από τη Δευτέρα 6 Ιουλίου, με τη δύναμη της λαϊκής ετυμηγορίας, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας.

    Και βεβαίως –ίσως αυτό δεν χρειάζεται να το επαναλάβω– είναι απόλυτη δέσμευση απέναντι στη δημοκρατία για όλους μας ότι θα γίνει σεβαστό το αποτέλεσμα της δημοκρατικής επιλογής του λαού μας, όποιο και αν είναι αυτό. Θέλω, όμως να επαναλάβω κάτι: Κάθε απόπειρα το δημοψήφισμα αυτό να μετατραπεί από δημοψήφισμα απόρριψης του νέου μνημονίου σε δημοψήφισμα για το νόμισμα της χώρας υπονομεύει την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία και αποκαλύπτει τις κρυφές και μύχιες επιδιώξεις των υποστηρικτών του μνημονίου.

    Αυτή είναι η επιλογή των πιο ακραίων, συντηρητικών και μνημονιακών δυνάμεων, κυρίως έξω από τη χώρα, αλλά και όσων παπαγαλίζουν τις απόψεις τους μέσα στη χώρα. Θέλω να επαναλάβω ότι δεν αποτελεί πρόθεση ούτε επιλογή της Κυβέρνησης ούτε του ελληνικού λαού να ταυτίσουν το μνημόνιο σώνει και καλά με την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

    Η Ελλάδα δεν είναι ούτε επισκέπτης ούτε φιλοξενούμενος στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Είμαστε ίσοι μεταξύ ίσων. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, ούτε καν θεσμικά με βάση τις ευρωπαϊκές συνθήκες που όλοι συνυπογράψαμε, να μας δείξει την πόρτα της εξόδου από το κοινό μας σπίτι. Αυτό το δικαίωμα δεν σκοπεύουμε να το παραχωρήσουμε σε κανέναν και για κανέναν λόγο.

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

    η πολιτική αλλαγή και η λαϊκή εντολή της 25ης του Γενάρη έδωσε πράγματι μια ευκαιρία στην Ευρώπη για αλλαγή πορείας. Ας μην τη διαψεύσουμε. Έδωσε ταυτόχρονα και μια ευκαιρία στην τρόικα να μετασχηματιστεί από τρόικα και να γίνουν θεσμοί, που θα σέβονται το δημοκρατικό κεκτημένο. Δεν το θέλησαν. Επέλεξαν να παραμείνουν τρόικα, που σκοτώνει τη δημοκρατία στην Ευρώπη.

    Η κρίσιμη λοιπόν επιλογή του ελληνικού λαού σήμερα αφορά το μέλλον της Ευρώπης και το μέλλον του λαού μας. Είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός απερίσπαστος από τις απειλές, τους εκβιασμούς, την κινδυνολογία, τις προβοκάτσιες την άλλη Κυριακή θα επιλέξει με θάρρος, με τόλμη και με αρετή πώς ακριβώς ορίζουν τις προϋποθέσεις της ελευθερίας του. Θα αδράξει τη στιγμή της ιστορίας και θα στείλει ένα ισχυρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, ένα ισχυρό μήνυμα αξιοπρέπειας σε όλον τον κόσμο.

    Τούτες τις ώρες, η Ευρώπη ακουμπά στην Ελλάδα. Προσβλέπει στο «όχι» της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού και εμείς έχουμε την ισχυρή ευθύνη να μην διαψεύσουμε αυτές τις ελπίδες.

    Τέλος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να σας πω ότι η κυρίαρχη επιλογή που βαραίνει αφενός μεν την Εθνική Αντιπροσωπεία σήμερα να επιλέξει τη δημοκρατική διαδικασία, αφετέρου δε τον καθένα και την καθεμιά τους πολίτες αυτής της χώρας, είναι μια επιλογή να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν έχουμε το δικαίωμα να γυρίσουμε πίσω. Δεν έχουμε το δικαίωμα να διαψεύσουμε την ελπίδα και τις προσδοκίες του ελληνικού λαού να σταματήσει η χώρα μας να είναι μια αποικία χρέους για τις επόμενες δεκαετίες. Δεν έχουμε το δικαίωμα με τη δική μας επιλογή και τη δική μας υπογραφή να βάλουμε την ταφόπλακα της ίδιας της δημοκρατίας σ’ αυτόν τον τόπο, όπου εδώ και δυόμισι χιλιάδες χρόνια η δημοκρατία ζει. Δεν έχουμε το δικαίωμα να δώσουμε τη δυνατότητα σε οργανισμούς τεχνοκρατικούς, σε οργανισμούς που δεν έχουν καμία λογοδοσία, που δεν έχουν εκλεγεί από τους Ευρωπαίους πολίτες να απαγορεύουν σ’ έναν κυρίαρχο λαό να είναι κυρίαρχος για τον τόπο του και για το μέλλον του.

    Η επιλογή βαραίνει τον καθένα και την καθεμιά, κυρίως όμως είναι μια επιλογή ελπίδας, αξιοπρέπειας και δημοκρατίας. Το χρωστάμε στα παιδιά μας, το χρωστάμε στις επόμενες γενιές, το χρωστάμε στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για να είναι αυτή η χώρα κυρίαρχη, αυτός ο λαός ελεύθερος, για να είναι μια χώρα με δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία και περηφάνια.

    Σ’ αυτούς τους περήφανους αγώνες θα δώσουμε λογαριασμό, λογαριασμό στην ιστορία, λογαριασμό στο μέλλον, λογαριασμό στο μέλλον αυτού του λαού που αξίζει να ζει με μια προοπτική, με μια ελπίδα.

    Να ‘στε καλά.

    Liked by 1 person

    • Rede von Ministerpräsident A. Tsipras in der Debatte über das Referendum vom 5. Juli
      28-06-2015 | topics: O Herr Ministerpräsident, Alexis Tsipras, Reden, Premierminister, Erste Seite, Letzte News

      Damen und Herren,

      Das heutige Treffen hat eine historische Bedeutung. Ich Zeit auf verbringen und beantworten Sie die Führer der Opposition. Ich denke, dass es keinen Sinn macht, es zu tun. Und es macht keinen Sinn, es zu tun, weil die Geschichte auf dem Spiel steht. Diese Stunde hat keine Bedeutung einer kleinlichen Konfrontation. Kein Grieche, der nicht weiß, was Sie taten, was Sie nach links, wie er entkommen, und wenn sie weiter, bringt uns nicht acht, sondern 16 Milliarden, auf der Grundlage der Primärüberschüsse, die von Partner-Kreditgebern um 3% und 4 bezeichnet wurden 5%.

      Aber das macht keinen Sinn. Diesmal sind wir mit der Geschichte konfrontiert. Diese Stunden müssen unsere Verantwortung zu übernehmen, um Wörter und unverblümt ehrlich sagen. Was bedeutet eine weitere parlamentarische Debatte und sogar nach Mitternacht, auf eigene Gefahr, dass Sie nicht die Absicht hatte während Ihrer Rede anwesend sein dürfen der Präsident?

      Damen und Herren,

      Dieser Tag wird wirklich in dunklen Farben in Erinnerung bleiben, in unserer gemeinsamen europäischen Geschichte ist düster, nicht nur, weil einige entschieden außerhalb und jenseits aller institutionellen Verfahren, außerhalb und jenseits der gemeinsamen Vorschriften der Europäischen Union und den Bedingungen zu Einberufung der Rat der Finanzminister der Eurozone, ohne ein vollwertiger Partner und das ist ein Element, das man wurde begrüßt. Unser Land ist, und einige ausschließen unser Land von einem Prozess ohne Recht.

      Es wird auf die europäische Geschichte zu bleiben, aber mit schwarzen Buchstaben wie ein Tag, wenn sie in eines Europäischen Betriebsrats, in diesem Finanzminister in Frage das Recht eines souveränen Volkes demokratisch über ihre Zukunft zu entscheiden.

      Heute Finanzminister, mit Ausnahme natürlich von mehreren unterschiedlich platziert, im Grunde, was sie uns gesagt? Ihnen wurde gesagt, sie nicht zulassen, die Demokratie zu atmen. Die Antwort des griechischen Volkes in dieser Option sollte Pandemie.

      Damen und Herren,

      Wir werden uns nicht fragen, das Land geboren Demokratie Erlaubnis von Herrn Schäuble und Herrn Ntaiselmploum um das Wort an das griechische Volk zu geben! Wir werden uns nicht um Erlaubnis fragen von Herrn Schäuble und Herrn Ntaiselmploum müssen Schutz und zur Sicherung der Demokratie in der Geburtsstadt. Das Referendum, um souveräne griechische Volk für die Zukunft zu entscheiden, am kommenden Sonntag wird in der Regel, ob sie wollen oder nicht unseren Partnern möchten.

      Das griechische Volk entscheidet souverän und wir alle werden ihr Urteil, was es auch sei zu respektieren, denn unsere Aufgabe vor allem der griechischen Verfassung, Volkssouveränität und nationale Unabhängigkeit unseres Landes zu verteidigen. Wir haben die heilige Pflicht gegenüber den Kämpfen und Opfern des griechischen Volkes.

      Wir werden die Demokratie zu verteidigen. Wir werden die Souveränität des Volkes zu verteidigen, aber gleichzeitig verteidigen die Grundwerte Europas. Und Europa hat eine lange Tradition der Demokratie. Nicht diese Tradition noch die Euro-Gruppe festgelegt, noch der Internationale Währungsfonds kam in Europa, von, was scheint, Europa zu spalten.

      Adenauer, Helmut Schmidt, der Willy Brandt, Mitterrand, Spinelli, der Berlinguer: Diese Tradition wurde von den großen Europäer Führer aufgebaut. Diese Tradition wurde von Menschen mit ihren Kämpfen gebaut. Diese Tradition ist die unbestrittenen demokratischen Besitzstand Europas.

      Der Ausdruck des Willens des Volkes durch Volksabstimmung ist nicht neu in Europa. Für den Vertrag von Maastricht bis Lissabon und der Verfassung Referenden in mehreren Ländern. Also, warum so viel Reaktions?

      Er sagte, man Französisch-Bürger bei der Entscheidung über die meisten grundlegenden Frage für die Union -was fundamentaler als die eigentliche europäische Verfassung und aperripsan-, dass dies nicht erlaubt ist? Keiner von ihnen angegeben, welche Frage gestellt werden? Er sagte ihnen, dass, wenn eine Stimme “Nein” zur europäischen Verfassung, stimmen im Wesentlichen ihren Austritt aus der Europäischen Union? Also, warum heute manche Menschen so viel Angst das Urteil des griechischen Volkes und warum so viel erpresst? Lassen Sie nur das nachzudenken, dass manchmal die Mobbing haben genau das Gegenteil bewirken. Und ich sage das, weil einige Leute denken, dass das Problem von Griechenland ist ein Spiel.

      Die Würde der Menschen, aber ist nicht ein Spiel, meine Damen und Herren, geplündert Volk nunmehr fünf Jahren von ungerechten und brutalen Sparprogramme. Eineinhalb Millionen Arbeitslose, drei Millionen Armen, Tausende von Vorhängeschlössern, Arbeitslosigkeit, sind junge Menschen verlassen en masse aus dem Land. Das waren nicht die letzten fünf Monaten des tatsächlichen Handels. Dies waren die fünf Jahre der Absichts Strenge, eine Tragödie, die schließlich endet sein müssen. Das Spiel endete mit dem Urteil des griechischen Volkes am 25. Januar und dieses Spiel wird auf jeden Fall mit dem neuen Urteil des griechischen Volkes am nächsten Sonntag zu beenden.

      Wir haben, sind sich jedoch bewusst, dass je größer die kourniachtos, Reaktionen Erpressung, desto größer ist das Problem, das nicht von der anderen Seite ausgeblendet werden können.

      Sie rechnen, vielleicht, dass Drohungen, Erpressung, mit Panik Schaffung Aufwand, den Willen eines Menschen, die ein Leben in Würde zu biegen. Sie machen einen großen Fehler. Griechenland kann nicht umkehren, weil das Volk will in Würde zu leben.

      Wie funktioniert kostete die Würde der Menschen von den Rating-Agenturen? Wie bewerten? Wie kalkuliert die Würde der Menschen in den Aktienmärkten? Wie viele Darlehen Raten zurückzahlen Schulden unbezahlbar und aviota, kann man diesen Wert auszutauschen?

      Gestern erpressen uns mit Liquidität heute erpressen Banken, Angst, Panik, Panikmache. Irgendwann jedoch, Erpressung austrocknen. Jetzt kann ich mich nicht erinnern, einen großen Ausdruck eines politischen Menschen seit dem New Deal in den USA hatte, sagte: “Unsere einzige Angst ist die Angst.” Alles, was Sie heute zu befürchten, das griechische Volk nach so vielen Jahren der Plünderung haben, ist die Furcht selbst. Ich sage das, weil letzte Nacht startete eine unglaubliche Angst Propaganda, die bis zum nächsten Sonntag eskalieren wird.

      Lassen Sie uns wissen, ich wiederhole, dass manchmal, wenn Terrorismus wird so grell führt zum Gegenteil von den gewünschten Ergebnissen. Hartnäckige die Welt. Da die Griechen -die vorherige genies- passierten wir große Schwierigkeiten, viel größer als heute, in unserer modernen Geschichte und die Griechen, wie man Angst und widerstehen, widersetzen. Wir sind eine Nation, die den Frieden liebt. Aber wenn wir den Krieg predigen, wissen wir, wie man kämpft, und wir wissen, um zu gewinnen sein.

      Damen und Herren,

      5 Monate jetzt, seit den frühen Tagen unserer Wahl, haben wir einen harten und fairen Kampf für das Volk und unserem Land, um die Sparmaßnahmen zu beenden und zu ändern Politik innerhalb der Eurozone. Wir verhandelten mit den hinteren Fuß und in Bedingungen von beispiellosem Erpressung und Finanz Ersticken einfach zu implementieren dieser Befehl gelernt.

      Trotz dieser Bedingungen jeder Bürger dieses Landes weiß, dass das echte Griechenland in diesen Monaten und die griechische Regierung machte einen ehrlichen Bemühen, mit Entschlossenheit zu verhandeln, mit Würde.

      Vom ersten Tag an bis heute blieben wir und wir bleiben standhaft in dieser Grundsatz der beiderseitigen Respekt als wenn ich mich gut der ersten im Februar, die Französisch Finanzminister, Michel Sapen geliefert. Wir respektieren die Entscheidung des griechischen Volkes, das man für eine Veränderung, Respekt und gemeinsame Standards, die uns in der Eurozone zu vereinen, auf der anderen Seite. Das war unsere Grundorientierung.

      Wir verhandelten mit offenen Karten und Platzierung der loyalen Zusammenarbeit, mit dem Ziel für einen fairen Kompromiss, das heißt, um eine für beide Seiten vorteil mit Einverständnis unserer Partner zu erreichen. Ich möchte Ihnen versichern, dass diese Monate Ich persönlich, was möglich war in diese Richtung. Am Ende des Tages, aber mein Gefühl ist, dass leider herrschte extreme Stimmen unter Partnern und Institutionen. Als ob es aufrichtige Absichten, muss ich vor allem aus Giounker- Seite gestehen war und Ausdauer als Voraussetzung auch für die Vereinbarung von der IWF zu einer Zeit genehmigt, wenn wir alle wissen, dass der Fonds wird nicht weiter, da es werden einmal Stop Auszahlungen. Seit letztem Sommer 2014 kein Geld für das griechische Programm aufwenden, weil sie weiß, dass es keine Aussicht auf Stabilität und Nachhaltigkeit in der Schuld.

      Ausdauer, dann gibt es gute und speichert den Fund in der Entscheidung, zumal jeder ist fast klar, dass es die Auszahlungen weiter war ein Beharren darauf, dass ersticken jede Chance auf eine ehrliche Kompromisse beschränkt.

      Sie wissen gut ich denke, alle von euch, dass diese Bemühungen in der Tat erschöpft alle Grenzen Konzessionen eine Einigung zu erzielen.

      Vielleicht, dass einige Leute sahen es als Schwäche als Chance nicht zu gefährden, sondern als Chance, um Erschöpfung, schrumpft unsere politische Glaubwürdigkeit, als eine Gelegenheit zur Rache und Bestrafung von einer anderen Stimme in Europa, im Hinblick auf ihr Beispiel und anderen Völkern, zu nicht den Kopf heben, zu schaffen eine vollendete Tatsache, dass es keinen Raum, keine Ritze Erwartung und Hoffnung auf Veränderung in diesem Europa, in der Eurozone hart Konservativen, die dominieren.

      Sie konnten diese auch im letzten Moment -die letzte Mal erinnern – In dem Bemühen, konsequent zu sein eingereicht gleichwertige Maßnahmen durch zu hohe Anforderungen an die Kreditgeber -High übermäßigen Anforderungen im Zusammenhang mit unserer Einschätzung der bestehenden Finanzierungslücke für das Jahr 2015 und in 2016- mit dem Unterschied jedoch, dass wir uns für die Gewichte auf das Kriterium der Gerechtigkeit denen, die zugeteilten abholen stehen und nicht diejenigen, die 5 Jahre angehoben haben alle Gewichte und zugeführt werden.

      Aber die kritische Zeit, mit Beharrlichkeit des Fonds hauptsächlich gebeten, zu entfernen oder zu mildern unsere Vorschläge zur Besteuerung von Reichtum. Zur Einführung eines Sonderabgabe angewandt, um die Unternehmensgewinne von über 500.000 € zu beseitigen. Beantragt und dass der Steuersatz von juristischen Personen um 3% und den Vorschlag, die Arbeitgeberbeiträge vor achtzehn Monaten auf die vorherigen Ebene wiederhergestellt, mit 2,9%.

      Sie fragten, und wurden im Namen der Nicht-Rezessionsmaßnahmen -akouste, zu hören, was gesagt – sie offiziell vor einigen Jahren gab zu, dass sie falsch waren, um Multiplikatoren der Rezession, die eine Wirtschaft in der Rezession seit fünf Jahren verurteilt, im Namen von nicht- Rezessionsmaßnahmen. Wenn wir die -leei- Belastungen für die reichsten, wir Zyklonwirkung. Wenn der Ball in Renten und Löhnen, wird es keine Zyklonwirkung sein. Wenn wir die Mehrwertsteuer zu erhöhen, werden wir nicht haben Zyklonwirkung.

      Im Namen daher, dass ihre Besessenheit, fragten sie uns, um die Gewichte für Rentner neu zu laden, die Renten, auch die Vergütung und die niedrigsten Renten kürzen. Darüber hinaus verdeutlicht sie, dass wir interessiert sind zusätzliche Einnahmen aus der Kontrolle der illegalen Reichtum und das wird nicht für die Berechnung der makroökonomischen ihre Skripte.

      Sie haben auch aufgefordert, aus dem EU-Besitzstand der Tarifverhandlungen in Artikel 28 der Charta der Grundrechte der Europäischen Union verankert entscheiden und zu erhalten den Mindestlohn in der Privatwirtschaft auf dem derzeitigen Niveau der Armut. Sie wurden gebeten, für Massenentlassungen erlassen und der Arbeitgeber Aussperrung, wenn die Troika sich ihren Ausschluss aus der Rentenreform im Jahr 2013 geeinigt.

      Und während wir vereinbart, beginnen Reform des Rentensystems im kommenden Oktober, verlangte, dass der Rückgang der Haupt- und Zusatzrenten vorgeschaltet, um den Inhalt der Reform zu antizipieren. Sie forderten auch die Einführung der Mehrwertsteuer auf den Tourismus, nämlich Hotels und Catering, von 6,5% auf 23%. Damit Persistenz selbst verursachen berechtigte Fragen: Wird für die Arbeit? Die die Interessen sie dienen? Welche Überlegungen dienen diejenigen, die international zum plötzlichen Tod führen leistungsfähige, Wettbewerbsvorteil des Landes, Tourismus suchen?

      Ich habe gehört, eine angemessene Kommentar: “Statt einer Steigerung von 17 Einheiten Mehrwertsteuer im Tourismus, lassen Sie uns eine Reisewarnung für Touristen nicht in unser Land kommen.” Schließlich haben sie nichts mehr spezifisch auf die Frage der Schulden, aber nur die gleiche vage Versprechen in früheren Regierungen, dass sie es zu sehen gegeben zu geben. Darüber hinaus gaben sie einen extrem engen Zeitplan der Finanzierung, wohingegen nach der Entscheidung vom 20. Februar bringt der Abschluss der laufenden Evaluierung am 30. Juni automatisch die Freigabe der letzten Tranche ausstehenden Betrag 7,2 Milliarden. Verlängerung der derzeitigen Vereinbarung bis Dezember 2015 hinzugefügt vier monatlichen Einschätzungen.

      Kurz gesagt, wurde ihnen gesagt Flüssigkeit mit Pipette und zäh Aufsicht, während zur gleichen Zeit der Internationale Währungsfonds würde das Recht vor, einseitig entscheiden, ob er im Oktober auszuzahlen oder aufgrund von 2014 Dosen von 3,5 Milliarden zu behalten. Mit anderen Worten, fragten sie uns, dem zuzustimmen. Wir fragten uns, die politische Würde zu übergeben. Wir haben uns gebeten, noch einmal und wir angreifen, als vorherige, um Mitarbeiter und Pensionäre. Wir fragten uns, und wir setzen unsere Unterschrift auf einer anderen Fest Memorandum Rezession und langsamen Tod für die griechische Wirtschaft.

      Nicht angenommen haben. Wir weigerten uns. Wir weigerten uns nicht den Kompromiss, aber die Tradition unseres Landes als eine neue wirtschaftliche Kolonie auf fremde Interessen, unserer Wirtschaft auf eine neue Rezession Schwindel.

      Damen und Herren,

      Ich wiederhole, dass jetzt nicht die Zeit für sterile kleinlichen Streitigkeiten, auch wenn ich weiß, vielleicht überraschend Haltungen wir halten. Wussten Sie davon aus, dass Sie übergeben. Hatten Sie einen Widerspruch zu der Kritik an uns gemacht. A sagen, dass wir treiben das Land in den Felsen, aber die andere alternative Ihr Argument mit der Tatsache, dass die Unterzeichnung Denkschriften. Wir sagen immer wieder. Waren Sie zuversichtlich, dass wir. Es kann sogar ein wenig Neid im Inneren einige tief sein, weil wir das tun, was wir es nicht wagen, auch wenn Sie vielleicht, die Sie tun, zu widerstehen!

      Aber jetzt ist nicht die Zeit des Streits. Jetzt ist die Zeit, die Bedingungen accord erstellen. Es ist Zeit, die breite gesellschaftliche und politische Konsens für die Verteidigung der Republik und das Recht eines Volkes auf der Sparmaßnahmen nach fünf aufeinander folgenden Jahren zu verfügen. Ist die Zeit, die gesamte politische Führung der Ort muss zunächst sorgen für die richtige unseres Volkes zu meistern seiner Entscheidungen zu sein, um sich in dem Weg des Landes zu versiegeln.

      Viele vernünftigerweise fragen, folgendes: “Die Kreditgeber geben uns eine miserable Angebot. Wir müssen zu verweigern. Am nächsten Tag, was ist es? “. Einige haben preislich dass der einzige Weg zu akzeptieren, was Sie uns fragen ist. Es gab politische Führer, die es Ihnen -D und bringen Sie zu stimmen, sagte, was zu bringen und wird ypograpsoume- und andere, die brauchen nicht zu sagen, weil sie jetzt haben fünf Jahre. Aber am nächsten Tag, die demokratische Entscheidung und ein stolzer “Nein” zur Unterwerfung, der Demütigung, wird ein Tag werden Sie unser Land mit viel mehr verbessert ihre Verhandlungsfähigkeit zu finden, ist aber gleichzeitig ein Moment der Wahrheit für die Gläubiger. Es ist die Zeit, die Sie verstehen, dass Griechenland nicht geht, sich zu ergeben, dass Griechenland nicht das Spiel vorbei.

      Und unsere Absicht, für einen wirklich ehren Kompromiss und für eine wirklich nachhaltige Vereinbarung dauerhaft auf dem Tisch in der Tabelle und eine aufrichtige Verhandlungen, nicht am Tisch Erpressung bleiben, aber. Und der breiteren gesellschaftlichen und politischen Konsens unserer Menschen, die hinsichtlich der souveränen Ausdruck bringen wird, wie von den Regeln der Demokratie erforderlich ist, desto stärker ist der Wille unseres Volkes, desto stärker wird die Position des Landes in der internationalen Politik sein. Nur so ist es möglich, eine Vereinbarung mit mächtiges Zeichen für die Entwicklung, die Wiederherstellung der sozialen Gerechtigkeit und Zusammenhalt zu erreichen, sondern auch im Hinblick auf die produktive Wiederaufbaus.

      Unsere Entscheidung, souveräne griechische Volk zum Ausdruck bringen wollen, um klarzustellen und deutlich machen, dass es eine Entscheidung, mit Europa zu brechen. Es ist eine Entscheidung, Bruch mit den Praktiken, die Europa praktiziert Erpressung und Nötigung. Ist, wenn Sie eine Rückführungsentscheidung in Europa der Grundwerte der Achtung der europäischen Besitzstand möchten, können die Entscheidung, Europa der Werte und der Demokratie zurückzukehren. Und es ist eine Entscheidung gegen die Würde Praktiken raw wirtschaftliche Erpressung.

      Ich höre eine Menge Leute, trabte, tragen und hier in diesem Raum das Argument der extreme Berlin, dass Europa mit harten Memoranden übereinstimmt, die Europa entspricht dem ständigen Zwang, Strenge, Strenge ohne Zukunft.

      Und ich frage mich, können wir nicht akzeptieren, es als eine Tatsache? Wir zweifeln nicht daran? Wir haben eine große Verantwortung, und gegen unser Volk und gegen alle Völker Europas, die, die es als eine große Hoffnung auf einen politischen Wandel in Griechenland sah, als Hoffnung, weil die notwendige Veränderung und Transformation in Europa.

      Wenn nicht jetzt herausfordern diese Lehre dann legte Grabstein Hoffnung. Setzen Grabstein Hoffnung für die notwendige Transformation Europas. Endet die Vision der Menschen, sondern auch die Vision unseres für ein Europa der Solidarität und sozialen Zusammenhalt und zu akzeptieren, geben wir zu, dass wir, und wir werden ein Europa der Strafe haben, ein Europa der Erpressung, ein Europa des Ultimatums, ein vereintes Europa, dass die Menschen nicht lieben, sondern durch Zwang und nicht durch Wahl bleiben.

      Damen und Herren,

      Ich bin mir sicher, dass das griechische Volk in die Geschichte erheben und sagen, der große “nein” zu dem Ultimatum. Und manchmal, wenn man ihnen ein Ultimatum an das griechische Volk reagierte, wie es sollte. Aber es wird eine Nachricht von Demokratie und Würde in ganz Europa zu senden. Denn das “Nein” ist sowohl zu viel ein Ultimatum “Ja”, ein großes “Ja”, um die Entscheidung der griechischen Regierung zurückzuweisen, die nicht nur die griechischen Menschen betroffen.

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s